آهن کمتر، هر دو روز یک بار: افزایش مشابه فِریتین در زنان
هپسیدین میتواند جذب آهن را پس از مصرف روزانه محدود کند؛ این مساله ممکن است دلیل نارضایتیهای مکرر از مکملهای آهن و درد معده باشد. در کارآزمایی تصادفی سال ۲۰۲۶ با حضور ۶۶ زن کمفریتین، دوز ۲۱ میلیگرم آهن هر ۴۸ ساعت در مقابل ۳۰ میلیگرم روزانه به مدت ۴۲ روز مقایسه شد. فِریتین سرم در هر دو گروه بهطور معنیدار افزایش یافت و اختلافی بین آنها مشاهده نشد، در حالی که هموگلوبین ثابت ماند و عوارض گوارشی خفیف بود. این مطالعه بدون گروه پلاسیبو و با استفاده از فرمهای متفاوت آهن انجام شد؛ بنابراین نتایج صرفاً نشاندهندهٔ قابل مقایسه بودن دو روش، نه برتری یکی بر دیگری است. برای زنان ورزشکار این یافته چه معنایی دارد و چرا پیش از مصرف مکمل باید فِریتین را بررسی کنید.
کراتین به زنان مبتلا به آرتروز زانوی دردناک کمک میکند تا بهتر ایستاده شوند؛ نه بهگونهای که تصور میکنید
کراتین معمولاً برای وزنهبرداران جوان تبلیغ میشود، اما یک آزمون تصادفی‑دو سویانه در نشریه *Medicine & Science in Sports & Exercise* آن را در زنان پسقاعدگی دارای آرتروز زانو بررسی کرد. پس از ۱۲ هفته تمرین توانپایینی، نمره تست ایستادن زماندار گروه کراتین از ۱۵٫۷ به ۱۸٫۱ افزایش یافت؛ در مقابل گروه دارونما تقریباً ثابت ماند. کراتین همچنین سفتی، جرم لاغر ماهیچهای و کیفیت زندگی را بهبود داد، اما در کاهش درد و بهبود حداکثر قدرت پرس‑پای زیرین برتریی نسبت به دارونما نشان نداد. در این مقاله نکات کلیدی این نتایج و افرادی که ممکن است از این ترکیب بهرهمند شوند، بررسی میشود.